شرح مختصر عوارض طرح غیر قانونی قطب دام و طیور شهرضا

 

 

معضلات و عوارض عمده طرح توسعه‌ای ایجاد قطب دام و طیور سولار شهرضا برای ساکنین همجوار (1)

توسعه اقتصادی و اجتماعی در دهه‌های 60 و 70 میلادی صرفاً در فضای رشد اقتصادی و بالا بردن تولید و یا اشتغالزایی بوده و به بسیاری از تبعات این رشد و ویرانی‌های ما بعد بسیاری از طرح‌های اقتصادی توجه نمی‌شد، اقتصاددانان در دهه‌های بعد به بسیاری از اشتباهات و نقاط ضعف خود پی برده و تمام علم اقتصادی یکپارچه فریاد توسعه پایدار را سر دادند. توسعه پایدار نگاه رشدگرا به توسعه را رد کرده و بسیاری از تبعات زیست محیطی، نابرابری‌ها، بزه‌کاری‌ها و به بسیاری از مشکلات طرح‌های توسعه‌ای توجه می‌کند؛ در این میان بسیاری از کشورهای درحال توسعه و برخی مسوولین ذی‌ربط، به علم روز اقتصاد بی توجهی کرده و حاصل کار آنان تبعات ویرانگر طرح‌های توسعه‌ای آنهاست. به موازات این بحث در اقتصاد استان، به جاست که به یک طرح توسعه‌ای اشاره کنیم که در کنار اشتغالزایی خود، اثرات سوء بسیار زیادی همچون عوارض شدید و گسترده زیست محیطی و آلودگی‌های مختلف آب و خاک، خشک شدن قنات شهرها و روستاهای همجوار، مهاجرت‌های گسترده به شهر و بسیاری بزه‌کاری اجتماعی در پی خواهد داشت. قطب دام طیور سولار شهرضا نمونه واضحی از این طرح‌های توسعه‌ای است که اعتراض بسیارگسترده ای از کشاورزان و اهالی ساکن اطراف این طرح را در پی داشته است. لذا خبرنگار ما با توجه به اسناد متعدد، گزارش مفصلی در این رابطه تهیه کرده است.

اکنون بیش از سه سال است که کشاورزان و اهالی روستاهای جنوب شهرضا و شهر منظریه نسبت به فاجعه زیست محیطی ، انسانی قطب دام و طیورسولار شهرضا، معترض و مضطرب می‌باشند و به طرق گوناگون (برنامه بازتاب شبکه 5 اصفهان، گزارش خبری واحد خبر صدا و سیمای اصفهان، ارسال نامه و طومار، تماس با مسوولین ذی ربط استان و شهرستان و غیره) نگرانی و اعتراض خود را بیان نموده و می‌نمایند و دلیل این نگرانی این است که میزان بارش در منطقه شهرضا کم و طبق آمار اندازه‌گیری های موجود چندین دهه، میانگین سالانه بارش 130 الی 150 میلی‌متر در سال بوده است. توجه به این نکته اساسی در تصمیم‌گیری‌ها جهت توسعه شهرستان موثر و حائز اهمیت است. از هزاران سال پیش ساکنین و گذشتگان روستاهای کهن منطقه جنوب شهرضا برای غلبه بر مشکل بی آبی و خشکی سزمین خود چون دیگر نقاط ایران اقدام به حفر کاریزهای ارزشمند و قدیمی نموده‌اند که به حق یکی از نمونه‌های اعلای تمدن کاریزی ایران است منبع تغذیه آب های پنهان این کاریزها کانون آبگیر موقتی است که در فاصله بین کوه های خروس گلویه و علی جوق (کهرویه هونجان) شکل گرفته است و این کانون موقت حوضه آبدهی قنوات متعدد کهرویه، یحیی آباد، قصر چم، نظرآباد، تله سرخ، میرآباد، مقصود بیک، و شاره، دهک، مسینه، بوان، سولار، قوام آباد، مارون، ولندان، زیارتگاه، وصف، عمروآباد، بابوکان، سرفارس، اسفه سالار، خسرو آباد، حسین آباد، بزه کوه آباد، حسن آباد، رکن آباد، موغان، معصوم آباد، شرف آباد، رشکنه، دادنگون و غیره می‌باشد که تعدادی از این قنوات طی سه دهه قبل به دلیل حفر چاه خشک گردیده‌اند. (نمونه بارز آن قنات حسین آباد و مهیار است).

آنچه که شاکیان و معترضان طرح را بر آن می‌دارد که به طور همه جانبه و همیشگی پیگیر اعتراض و شکایت خود باشند، ابتدا مخاطرات و آسیبهای عمیق و گسترده این طرح می‌باشد. طرحی که در صورت اجرا (چه ناقص و چه کامل) پیامدهای مصیبت‌بار خود (خشک شدن قنوات، آلودگی گسترده آب و خاک و هوا، مهاجرت به شهر، وقوع و تشدید بزه‌های اجتماعی) را به همان نسبت که اجرا می‌شود آشکار می‌نماید و از جانب دیگر نداشتن مصوبه قانونی (مجوز کمیسیون ماده 13 استان اصفهان) تخلف از قوانین موضوعه به ویژه آیین نامه ایجاد مجتمع دامپروری و عدم کارشناسی صحیح و دقیق می‌باشد. مطالعه در اسناد موجود روند اجرای طرح قطب دام و طیور حاکی از تخلفات، قانون گریزی‌ها و بی برنامگی‌ است که دل هر انسان دردمندی را به درد می‌آورد و بر آن می‌دارد که فارغ از هر گونه نگرش و سلیقه و تفکر به پاخیزد و داد دادرفتگان بگیرد و برای دفاع از حریم قانون، احترام به انسان و طبیعت و پاس داشت میراث کهن اقدام قاطع به عمل آورد. در شماره ی بعدی این گزارش بر آنیم تا با ارائه دلائل و مدارک ارائه شده به طور مفصل، به سه معضل عمده این طرح توسعه‌ای همچون قانون گریزی، خشک شدن گسترده قنوات منطقه و عوارض گسترده زیست محیطی که می‌تواند برای توسعه پایدار استان و شهرستان نامیمون باشد اشاره کنیم.

 

معضلات و عوارض عمده طرح توسعه‌ای ایجاد قطب دام و طیور سولار شهرضا برای ساکنین همجوار (2)

همانطور که در شماره قبل اشاره شد، در این شماره برآنیم تا به سه معضل عمده طرح توسعه‌ای( ایجاد قطب دام و طیور سولار شهرضا) همچون قانون گریزی، خشک شدن گسترده قنوات منطقه و عوارض گسترده زیست محیطی  که می‌تواند برای توسعه پایدار استان و شهرستان نامیمون باشد اشاره کنیم.

1- معضل قانون گریزی و عدم تشکیل کمیسیون ماده 12 استان در این زمینه می‌باشد. مطابق اسناد موجود، مطالعات ایجاد و روند اجرایی طرح قطب دام و طیور شهرضا از سال 1374 و با وسعتی در حدود 150 هکتار در مسیر جاده شهرضا سمیرم (در کنار روستاهای محمدیه و قصرچم) مطرح بوده است که اکنون با توجه به نامه 13853/2039 27/12/88 فرمانداری شهرضا و نامه 51/14848 20/10/88 مدیریت جهاد کشاورزی شهرضا  در مساحتی بالغ بر 921 هکتار (در موضع و مکانی غیر از مکان واگذار شده مستقر گردیده است طبق صورتمجلس تحویل و تحول زمین مورخه 30/11/86 زمین واگذاری بین قراء قصرچم و نظرآباد می‌باشد ولی در بین قراء سولار و نظرآباد اقدام گردیده است. و جهت اشتغالزایی فارغ التحصیلان امور دامی، ایثارگران و غیره برنامه‌ریزی گردیده است. که طبق نقشه در فاز اول قطب 46 واحد گاوداری شیری 50 راسی، 70 واحد گاوداری شیری 100 راسی، 9 واحد گاوداری شیری 200 راسی، یک واحد گاوداری شیری 2000 راسی، با جمعیتی بالغ بر 12600 راس گاو مولد (این تعداد برای کل گله سه برابر می‌شود) و 32 واحد مرغداری با ظرفیت هر واحد 20000 هزار قطعه، جمعاً 640 هزار قطعه ایجاد می‌گردد. و طبق گفته مسوولین شهرضا از مصوبات سفر دوم هیات دولت در تاریخ 24/9/87 است. حال آنکه شرکت پیشگامان دام و طیور شهرضا (مجری طرح) در نامه 871089 3/4/88  بیان می‌دارد که پروژه و مبلغ مورد نیاز زیربنایی طرح در هیچ کدام از مصوبات سفر 24/9/87 مصوب نگردیده است. حتی طرح مجوز کمیسیون ماده 13 استان اصفهان (موضوع آیین نامه اراضی احداث بنا خارج شهر ... مورخ 22/2/1353) را دریافت نکرده است. و تا حال کمیسیون ماده 13 استان جلسه‌ای در رابطه با طرح تشکیل نداده است. به همین دلایل استانداری اصفهان در نامه 42799/53/20 12/3/89 دستور توقف تصویب اعتبارات طرح را صادر می‌کند.

2- مهمترین بحرانی که این طرح نسنجیده در منطقه جنوب شهرضا ایجاد می‌نماید. خشک شدن قنوات (بالغ بر 25 رشته کاریز) منطقه است و مسوولین ذی ربط و مجریان طرح از ابتدا بدون هیچ گونه برنامه ریزی مناسب برای تامین آب مورد نیاز (153 واحد دام و طیور) اقدام به تسطیح زمین، واگذاری و ساخت و ساز نموده‌اند. مهمترین سندی که در این زمینه وجود دارد، پی نوشت نامه 46070 10/11/86  ریاست وقت جهاد کشاورزی استان اصفهان جناب دکتر آقایار است که بدون کسب مجوز از شرکت آب منطقه‌ای اصفهان اقدام به واگذاری زمین به متقاضیان می‌نماید. طرحی که بر اساس نامه 20/5826 3/5/87 مدیریت جهاد کشاورزی شهرضا به 32 لیتر در ثانیه آب نیاز دارد و کشاورزان منطقه قبل از اصدار این نامه چه به صورت شفاهی و چه کتبی (نامه مورخه 20/2/87 ثبت شده 3113 7/3/87 در دبیرخانه مدیریت جهاد کشاورزی شهرضا) عدم وجود آب کافی در منطقه، اعتراضات و تنشهای گذشته منطقه را به مجریان و مسوولین گوشزد می‌نمودند. همچنین شرکت آب منطقه‌ای اصفهان در نامه‌های 959/88/14 28/11/88، 106/پ 14/1/89، 127/پ 6/2/89 و 1977/آش 3/5/89 اعلام می‌نماید با توجه به توان ضعیف آبهای زیرزمینی منطقه و ممنوعیت و محدودیت تخصیص منابع آب (اعلام شده از طرف وزارت نیرو) امکان تامین آب به میزان 32 لیتر در ثانیه وجود ندارد. پس از اعلام عدم تامین آب مورد نیاز، فرمانداری شهرضا در تاریخ 7/2/89 اقدام به برگزاری جلسه مدیریت بحران نمود و متاسفانه فرمانداری شهرضا بند سوم صورتجلسه 7/2/1389  که مبتنی بر جابجایی طرح است را حذف می‌نماید ولی این نکته در سطر آخر نامه 510/13969 7/2/89 مدیر امور جهاد کشاورزی استان اصفهان بیان می‌گردد. همچنین در اجرای بند دوم صورتجلسه 7/2/1389 پیشنهاداتی جهت تامین آب ارائه می گردد که هیچکدام ضمانت و قابلیت اجرایی نداشته و ندارد (به طور مثال پیشنهاد تامین آب از منطقه موروک سمیرم گردیده و منطقه موروک خود سالهاست که دچار معضلات خشک سالی است و یا از آب شرب شهرضا، آب مورد نیاز تامین گردد که طبق مصاحبه شخص فرماندار شهرضا مندرج در روزنامه جمهوری اسلامی شماره 8954 مورخ 4/5/1389 صفحه 14، خود شهر با 180 لیتر در ثانیه آب انتقالی از سمیرم به شهرضا و 200 لیتر برداشت از چاه‌ها هنوز با بحران روبرو است حال با وجود این کمبود جای تعجب است که شرکت اب و فاضلاب منطقه شهرضا در نامه 1792/89 25/6/89 خطاب به مدیریت جهاد کشاورزی شهرضا بیان می‌دارد با توجه به کارشناسی انجام شده اختصاص 15 الی 20 لیتر در ثانیه آب شرب برای مرحله اول طرح آبرسانی به قطب صنعتی دام و طیور امکان پذیر است. این سیاست یک بام و دو هوا چه معنایی می‌دهد؟ فرماندار در مصاحبه فوق‌الذکر از مردم درخواست مصرف بهینه آب می‌نماید حال چگونه مدیر آبفای شهرضا در نامه 1792/89 25/6/89  امکان تخصیص 15 الی 20 لیتر آب شرب شهرنشینان را به دام و طیور امکان پذیر می‌داند؟ آیا هنوز مسوولین برای تامین آب مصرفی شهرضا با مشکل روبرو نیستند؟ آیا اقدام فعلی یک اقدام صوری نیست تا صدای معترضان خاموش شود و بعداً با حفر چاه غیر مجاز اهداف خود را پیاده کنند؟

3- سومین عارضه این طرح غیر کارشناسی عوارض جغرافیایی وزش با دویست زمین به طرف مناطق مسکونی و آب‌های زیر زمینی است که متاسفانه طبعات بسیار زیاد زیست محیطی و خدشه‌های اساسی به توسعه پایدار استان و شهرستان و به ویژه شهر منظریه منطقه وارد خواهد کرد. حال سوال اصلی اینجاست که آیا طرحی با ابعاد کلان در مرحله اول نیاز به تامین آب ندارد؟ چگونه با نداشتن حداقل گواهی آب مورد نیاز برای همین 37 واحد اقدام به صدور پروانه نموده‌اند؟ ایا مجوز موردی که محیط زیست صادر نموده است جواز قانونی و علمی یک قطب است ؟ مگر آسیب‌ها و عوارض زیست محیطی ایجاد قطبی با این ابعاد بزرگ (فاز اول 156 واحد دام و طیور) برابر با یک یا چند واحد دام و طیور است که سازمان محیط زیست با ارائه مجوز موردی می‌خواهند شانه از تبعات سوء ایجاد قطب خالی نمایند؟ (پیامدهایی چون: آلودگی گسترده منابع آب زیر زمینی با توجه به شیب منطقه که نمونه عینی آن فاضلاب گروه 22 توپخانه شهرضا است که موجبات آلودگی آبهای زیر زمینی شهرضا را فراهم نمود) آیا کارشناسان محیط زیست شهرستان و استان از وزش باد صبحگاهی جنوب به شمال در منطقه آگاه نیستند؟ آیا مسوولان جهاد کشاورزی استان اصفهان و شهرستان شهرضا تا این حد از قوانین موجود بی اطلاعند یا مطالب دیگری در میان است؟ بر اساس کدام مجوز یا بخشنامه اقدام به طراحی قطب نموده‌اند؟ وزیر وقت جهاد کشاورزی در بخشنامه 5164/020 20/2/85 مجوز ایجاد مجتمع دامداری را صادر نموده است نه مجوز ایجاد قطب. آیا به اشاعه بیماریهایی چون تب برفکی و آنفولانزای مرغی توجه گردیده است؟ که اقدام به طراحی 153 واحد دام و طیور در فاصله 200 تا 400 متری از یکدیگر می‌نمایند

   + مسعود عسگری عمروآبادی - ۱٢:۳۳ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/۸
تبادل لینک - سیستم تبادل لینک اتوماتیک